-
1 ostendō
ostendō dī, tus, ere [obs (old for ob)+tendo], to stretch out, spread before, expose to view, show, point out, exhibit, display: os suum populo R.: se, appear, T.: hostium aciem, display, L.: equites sese ostendunt, show themselves, Cs.: Paucis ostendi gemis, H.: ‘quis Ille locus?’ digitoque ostendit, O.: vocem, make heard, Ph.: Aquilone glaebas, expose, V.: rapinae Caelo ostenduntur, are brought to light, V.—Fig., to show, hold out, disclose, exhibit, manifest: potestatem, T.: tum spem, tum metum, now promise, now threaten: Rem tibi, furnish ideas, H.: palma exstitisse ostendebatur, Cs.: sed quaedam mihi praeclara eius defensio ostenditur, is paraded as.—To show, express, indicate, declare, say, tell, make known: ut ostendimus supra, as we showed above, N.: innocentiam, demonstrate: quem profugisse supra ostendimus, S.: quam sis callidus, T.: quid sui consili sit, ostendit, Cs.* * *Iostendere, ostendi, ostensus Vshow; reveal; make clear, point out, display, exhibitIIostendere, ostendi, ostentus Vshow; reveal; make clear, point out, display, exhibit -
2 probō
probō āvī, ātus, āre [probus], to make good, esteem good, approve, esteem, commend: quis est, qui non probet: villam, L.: alqd in ipsis: Caesar maxime probat coactis navibus mare transire, Cs.: antequam civitas suffecturum (armis) probaverit, declared him capable of bearing arms, Ta.: Vercingetorigem imperatorem, Cs.: alquem iudicem.— To make good, represent as good, recommend, make acceptable, show: (libros) tibi: nostrum officium: quibus de meo celeri reditu non probabam: multis se probavit, won favor with: mihi egregie probata est oratio tua, has pleased.—To make credible, show, prove, demonstrate: iudicibus Verrem contra leges pecunias cepisse: perfacile factu esse illis probat, etc., Cs.: hoc difficile est probatu: patrio pater esse metu probor, my fatherly anxiety proves me your father, O.— To test, inspect, try, judge by trial: censores villam publicam probaverunt, accepted after inspection, L.: amicitias utilitate, O.— To represent, pass off for: alquem pro illo: pro eunucho (sc. te), pass for, T.* * *probare, probavi, probatus V TRANSapprove (of), esteem/commend/recommend/certify; give assent/approval/sanction; let; show to be real/true; examine/test/try/prove/demonstrate; get accepted -
3 ostendo
ostendo, di, sum, and tum (ostensus, Varr. ap. Prisc. p. 892 P.; Luc. 2, 192: ostentus, Att. ap. Cic. Div. 1, 22, 45; Pac. and Varr. ap. Prisc. l. l.; Tac. H. 1, 78:I.ostensurus,
Suet. Ner. 13; App. ap. Prisc. p. 892 P.:ostenturus,
Cato, Or. 52, 2; v. also the apoc. form: ostende ostendam, ut permultis aliis exemplis ejus generis manifestum est, Paul. ex Fest. p. 201 Müll.; perh. used by Cato, v. Müll. ad loc., and cf. the letter E), v. a. [obs-tendo], to stretch out or spread before one; hence, to expose to view, to show, exhibit, display (syn.: monstro, exhibeo).Lit.A.In gen.1.Ostendo manus, Plaut. Ep. 5, 2, 17:2.os suum populo Romano ostendere audet,
Cic. Verr. 2, 1, 1, § 1:pectora,
Sil. 2, 669:umeros,
Verg. A. 5, 376:dentem,
Suet. Vesp. 5:se,
to show one's self, appear, Ter. Hec. 4, 4, 5:aciem,
to display, Liv. 29, 7:equites sese ostendunt,
show themselves, appear, Caes. B. C. 1, 63. —Transf.:B.vocem,
to make heard, Phaedr. 1, 13, 9.—In partic., to lay open, expose ( poet.):II.Aquiloni glaebas,
Verg. G. 2, 261:lucos Phoebo,
Stat. Th. 6, 90:ager qui soli ostentus erit,
Cato, R. R. 6, 2. —Trop.A.In gen., to show, disclose, exhibit, manifest: ille dies cum gloriā maximā sese nobis ostendat, Enn. ap. Prisc. p. 880 P. (Ann. v. 384 Vahl.):B.non ego illi extemplo ita meum ostendam sensum,
Plaut. Most. 5, 1, 21:verum hoc facto sese ostendit,
he has exposed himself, id. As. 5, 2, 12:sententiam,
Ter. Heaut. 2, 1, 7:potestatem,
id. Eun. 5, 8, 3:spem, metum,
i. e. to promise, threaten, Cic. Verr. 2, 4, 34, § 75 et saep.—With two acc.:aliquem nocentem,
Plin. Ep. 3, 9, 2; cf. Tit. ap. Gell. 2, 27, 5.—Mid., to show itself, appear:nisi cum major spes ostenderetur,
Suet. Aug. 25.—In partic.1.To show, express, indicate by speech or signs; to give to understand, to declare, say, tell, make known, etc. (syn.: indico, declaro, significo).—With acc.:2.illud ostendit,
Cic. Att. 1, 1, 4.—With obj. - or rel.-clause:ostendit se cum rege colloqui velle,
Nep. Con. 3, 2:quid sui consilii sit, ostendit,
Caes. B. G. 1, 21; cf. id. ib. 5, 2, 3.— Absol.:ut ostendimus supra,
as we showed above, Nep. Ages. 1, 5:sed aliter, atque ostenderam, facio,
Cic. Fam. 2, 3, 2:signum est per quod ostenditur idonea perficiendi facultas esse quaesita,
Auct. Her. 2, 4, 6:primum ostendendum est,
id. ib. 2, 16, 23.—To hold up conspicuously, flourish (ironically):A.sed quaedam mihi magnifica et praeclara ejus defensio ostenditur,
Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1.—Hence, osten-tus, a, um, P. a.Exposed (ante-class.):B.ager soli ostentus,
Cato, R. R. 6, 2; so id. ib. 6, 4; Varr. R. R. 1, 24, 1; 1, 25.—Subst.: ostentum, i, n.1.Lit., a prodigy, wonder, that announces something about to happen, a portent (class.;2.syn.: monstrum, portentum): praedictiones vero et praesensiones rerum futurarum quid aliud declarant, nisi hominibus ea, quae futura sunt, ostendi, monstrari, portendi, praedici? ex quo illa ostenta, monstra, portenta, prodigia dicuntur,
Cic. N. D. 2, 3, 7; cf. id. Div. 1, 42, 93; id. Verr. 2, 4, 49, § 108; Suet. Caes. 32.—Transf., a wondrous thing, prodigy: scis Appium ostenta facere, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14, 4:ostenti prorsus genus,
Just. 10, 1, 6. -
4 aperio
ăpĕrĭo, ĕrŭi, ertum, 4, v. a. ( fut. aperibo, Plaut. Truc. 4, 2, 50; Pompon. ap. Non. p. 506, 30) [ab-pario, to get from, take away from, i.e. to uncover, like the opp. operio, from obpario, to get for, to put upon, i. e. to cover; this is the old explanation, and is received by Corssen, Ausspr. I. p. 653; II. p. 410, and by Vanicek, p. 503], to uncover, make or lay bare.I.Lit.:II.patinas,
Plaut. Ps. 3, 2, 51: apertae surae, Turp. ap. Non. p. 236, 16:apertis lateribus,
Sisenn. ib. p. 236, 26:capite aperto esse,
Varr. ib. p. 236, 25;p. 236, 28: ut corporis partes quaedam aperiantur,
Cic. Off. 1, 35, 129:caput aperuit,
id. Phil. 2, 31; Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 236, 20:capita,
Plin. 28, 6, 17, § 60:aperto pectore,
Ov. M. 2, 339; and poet. transf. to the person:apertae pectora matres,
id. ib. 13, 688:ramum,
Verg. A. 6, 406 al. — Trop., to make visible, to show, reveal, Liv. 22, 6:dispulsā nebulā diem aperuit,
id. 26, 17 (cf. just before:densa nebula campos circa intexit): dies faciem victoriae,
Tac. Agr. 38:lux aperuit bellum ducemque belli,
Liv. 3, 15:novam aciem dies aperuit,
Tac. H. 4, 29:his unda dehiscens Terram aperit,
opens to view, Verg. A. 1, 107.—From the intermediate idea of making visible,Metaph.A.1.. To unclose, open: aperto ex ostio Alti Acheruntis, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37:2.aperite aliquis ostium,
Ter. Ad. 4, 4, 26; so id. Heaut. 2, 3, 35:forem aperi,
id. Ad. 2, 1, 13:fores,
id. Eun. 2, 2, 52; Ov. M. 10, 457; Suet. Aug. 82:januas carceris,
Vulg. Act. 5, 19:fenestram,
ib. Gen. 8, 6:liquidas vias,
to open the liquid way, Lucr. 1, 373; so Verg. A. 11, 884:sucum venis fundere apertis,
to pour out moisture from its open veins, Lucr. 5, 812:saccum,
Vulg. Gen. 42, 27:os,
ib. ib. 22, 28:labia, ib. Job, 11, 5: oculos,
ib. Act. 9, 8:accepi fasciculum, in quo erat epistula Piliae: abstuli, aperui, legi,
Cic. Att. 5, 11 fin.; so id. ib. 1, 13;6, 3: aperire librum,
Vulg. Apoc. 5, 5; 20, 12:testamentum,
Plin. 7, 52, 53, § 177 (cf.:testamentum resignare,
Hor. Ep. 1, 7, 9); Suet. Caes. 83; id. Aug. 17:sigillum aperire,
to break, Vulg. Apoc. 6, 3 al.:ferro iter aperiundum est,
Sall. C. 58, 7:locum... asylum,
to make it an asylum, Liv. 1, 8:subterraneos specus,
Tac. G. 16:navigantibus maria,
Plin. 2, 47, 47, § 122:arbor florem aperit,
id. 12, 11, 23, § 40 et saep.: aperire parietem, to open a wall, in order to put a door or window in it, Dig. 8, 2, 40: alicui oculos aperire, to give sight to (after the Heb.), Vulg. Joan. 9, 10; 9, 14 al.; so,aures aperire,
to restore hearing to, ib. Marc. 7, 35.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 54: amicitiae fores. id. Fam. 13, 10:multus apertus cursus ad laudem,
id. Phil. 14, 6 fin.:tibi virtus tua reditum ad tuos aperuit,
id. Fam. 6, 11:philosophiae fontes,
id. Tusc. 1, 3, 6; id. Mil. 31, 85 et saep.: alicujus oculos aperire, to open one's eyes, make him discern (after the Heb.), Vulg. Gen. 3, 5; 3, 7; ib. Act. 26, 18; so,alicujus cor aperire,
ib. ib. 16, 14: ventus [p. 136] incendio viam aperuit, Liv. 6, 2:occasionem ad invadendum,
id. 4, 53; so id. 9, 27: si hanc fenestram aperueritis (i.e. if you enter upon the way of complaint), nihil aliud agi sinetis, Suet. Tib. 28 (cf. Ter. Heaut. 3, 1, 72:Quantam fenestram ad nequitiem patefeceris!): quia aperuisset gentibus ostium fidei,
Vulg. Act. 14, 27; ib. Col. 4, 3.— So of the new year, to open it, i.e. begin:annum,
Verg. G. 1, 217:contigit ergo privatis aperire annum (since the consul entered upon his office the first of January),
Plin. Pan. 58, 4 Gierig and Schaef.—So also of a school, to establish, set up, begin, or open it:Dionysius tyrannus Corinthi dicitur ludum aperuisse,
Cic. Fam. 9, 18; so Suet. Gram. 16; id. Rhet. 4.— Poet.:fuste aperire caput,
i.e. to cleave, split the head, Juv. 9, 98.—Aperire locum (populum, gentes, etc.), to lay open a place, people, etc., i.e. to open an entrance to, render accessible (cf. patefacio);C.most freq. in the histt., esp. in Tacitus: qui aperuerint armis orbem terrarum,
Liv. 42, 52; 42, 4:Syriam,
Tac. A. 2, 70:omnes terras fortibus viris natura aperuit,
id. H. 4, 64:novas gentes,
id. Agr. 22:gentes ac reges,
id. G. 1:Britanniam tamdiu clausam aperit,
Mel. 3, 6, 4; Luc. 1, 465 Cort.:Eoas,
id. 4, 352:pelagus,
Val. Fl. 1, 169.—Transf. to mental objects, to disclose something unknown, to unveil, reveal, make known, unfold, to prove, demonstrate; or gen. to explain, recount, etc.:A.occulta quaedam et quasi involuta aperiri,
Cic. Fin. 1, 9, 30:explicanda est saepe verbis mens nostra de quāque re atque involutae rei notitia definiendo aperienda est,
id. Or. 33, 116:alicui scripturas aperire,
Vulg. Luc. 24, 32:tua probra aperibo omnia,
Plaut. Truc. 4, 2, 50: ne exspectetis argumentum fabulae;hi partem aperient,
Ter. Ad. prol. 23:non quo aperiret sententiam suam, sed etc.,
Cic. de Or. 1, 18, 84:eo praesente conjurationem aperit,
Sall. C. 40, 6:naturam et mores,
id. ib. 53 fin.; so id. ib. 45, 1; 47, 1; id. J. 33, 4:lux fugam hostium aperuit,
Liv. 27, 2:aperiri error poterat,
id. 26, 10:casus aperire futuros,
to disclose the future, Ov. M. 15, 559:futura aperit,
Tac. H. 2, 4.—So also, se aperire or aperiri, to reveal one's true disposition, character:tum coacti necessario se aperiunt,
show themselves in their true light, Ter. And. 4, 1, 8:studio aperimur in ipso,
Ov. A. A. 3, 371:exspectandum, dum se ipsa res aperiret,
Nep. Paus. 3, 7; Quint. prooem. § 3.—Sometimes constr. with acc. and inf., a rel.-clause, or de:cum jam directae in se prorae hostes appropinquare aperuissent,
Liv. 44, 28:domino navis, quis sit, aperit,
Nep. Them. 8, 6; so id. Eum. 13, 3: de clementiā, Auct. ad Her. 2, 31.—In a gen. sense (freq. in epistt.) in Cic. Att. 5, 1, 2: de Oppio factum est, ut volui, et maxime, quod DCCC. aperuisti, you promised, i.e. that it should be paid to him (= ostendisti te daturum, Manut.); cf.the more definite expression: de Oppio bene curāsti, quod ei DCCC. exposuisti,
id. ib. 5, 4, 3.—Hence, ăpertus, a, um, P. a.; pr., opened; hence, open, free.Lit.1.Without covering, open, uncovered (opp. tectus):2.naves apertae,
without deck, Cic. Verr. 2, 5, 40; Liv. 31, 22 fin.; cf. id. 32, 21, 14: centum tectae naves et quinquaginta leviores apertae, et saep.; v. navis.—Also, without covering or defence, unprotected, exposed:locus,
Caes. B. C. 3, 84.— Poet., of the sky, clear, cloudless:caelo invectus aperto,
Verg. A. 1, 155:aether,
id. ib. 1, 587:aperta serena prospicere,
id. G. 1, 393.—Unclosed, open, not shut (opp. clausus):B.Janua cum per se transpectum praebet apertum,
since this affords an open view through it, Lucr. 4, 272:oculi,
id. 4, 339:oculorum lumine aperto,
id. 4, 1139 et saep.:nihil tam clausum, neque tam reconditum, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20:caelum patens atque apertum,
id. Div. 1, 1 (diff. from 1.); so Ov. M. 6, 693:vidit caelos apertos,
Vulg. Marc. 1, 10:apertus et propatulus locus,
Cic. Verr. 2, 4, 49:iter,
Liv. 31, 2:apertior aditus ad moenia,
id. 9, 28:campi,
id. 38, 3:per apertum limitem (viae),
Tac. H. 3, 21; Ov. M. 1, 285:fenestrae,
Vulg. Dan. 6, 10:ostia,
ib. ib. 13, 39:aequor,
Ov. M. 4, 527; so id. ib. 8, 165; 11, 555 et saep. — Poet., of a battle: nec aperti copia Martis Ulla fuit, an action in the open field, Ov. M. 13, 208.—Very freq. ăpertum, subst., that which is open, free; an open, clear space:in aperto,
Lucr. 3, 604:per apertum fugientes,
Hor. C, 3, 12, 10:impetum ex aperto facerent,
Liv. 35, 5:castra in aperto posita,
id. 1, 33; so id. 22, 4:volantem in aperto,
Plin. 10, 8, 9, § 22:in aperta prodeunt,
id. 8, 32, 50, § 117:disjecit naves in aperta Oceani,
Tac. A. 2, 23.—Trop.1.a.. Opp. to that which is concealed, covered, dark, open, clear, plain, evident, manifest, unobstructed:b.nam nihil aegrius est quam res secernere apertas ab dubiis,
nothing is, indeed, more difficult than to separate things that are evident from those that are doubtful, Lucr. 4, 467; so id. 4, 596; 1, 915; 5, 1062:cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus,
Cic. Cat. 2, 1:simultates partim obscurae, partim apertae,
id. Manil. 24:quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum?
id. N. D. 2, 2, 4:quid rem apertam suspectam facimus?
Liv. 41, 24:non furtim, sed vi aperta,
id. 25, 24:apertus animi motus,
Quint. 10, 3, 21:invidia in occulto, adulatio in aperto,
Tac. H. 4, 4 et saep.—So, in rhet., of clear, intelligible discourse:multo apertius ad intellegendum est, si, etc.... apertam enim narrationem tam esse oportet quam, etc.,
Cic. de Or. 2, 80, 328; cf. id. Inv. 1, 20.—Hence,Esp. as subst.: in aperto esse,(α).To be clear, evident, well known, notorious, en tôi phanerôi einai:(β).ad cognoscendum omnia illustria magis magisque in aperto,
Sall. J. 5, 3.—To be easily practicable, easy, facile (the figure taken from an open field or space):2.agere memoratu digna pronum magisque in aperto erat,
there was a greater inclination and a more open way to, Tac. Agr. 1:hostes aggredi in aperto foret,
id. H. 3, 56:vota virtusque in aperto omniaque prona victoribus,
id. Agr. 33.—Of character, without dissimulation, open, frank, candid:I.animus apertus et simplex,
Cic. Fam. 1, 9; id. Off. 3, 13, 57:pectus,
id. Lael. 26, 97. —Hence, ironically: ut semper fuit apertissimus, as he has always been very open, frank (for impudent, shameless), Cic. Mur. 35.—Hence, ăpertē, adv., openly, clearly, plainly.In gen.:II.tam aperte irridens,
Ter. Phorm. 5, 8, 62:ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter accepi,
Cic. Att. 1, 14, 4; id. Or. 12, 38; id. Am. 18, 67:cum Fidenae aperte descissent,
Liv. 1, 27:aperte quod venale habet ostendit,
Hor. S. 1, 2, 83:aperte revelari,
Vulg. 1 Reg. 2, 27:non jam secretis colloquiis, sed aperte fremere,
Tac. A. 11, 28:aperte adulari,
Cic. Am. 26, 99:aperte mentiri,
id. Ac. 2, 6, 18:aperte pugnare, id. ap. Aquil. Rom. 10: aperte immundus est,
Vulg. Lev. 13, 26.— Comp.:cum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius,
Cic. Planc. 34; id. Att. 16, 3, 5; Curt. 6, 1, 11:ab his proconsuli venenum inter epulas datum est apertius quam ut fallerent,
Tac. A. 13, 1.— Sup.:hinc empta apertissime praetura,
Cic. Verr. 1, 100:equite Romano per te apertissime interfecto,
id. Har. Resp. 30:largiri,
id. ib. 56:praedari,
id. Verr. 1, 130.—Esp. of what is set forth in words or writing, plainly, clearly, freely, without reserve:nempe ergo aperte vis quae restant me loqui?
Ter. And. 1, 2, 24; id. Phorm. 4, 3, 49:aperte indicat (lex) posse rationem habere non praesentis,
Cic. ad Brut. 1, 5, 3:Non tu istuc mihi dictura aperte es, quicquid est?
Ter. Eun. 5, 1, 3:narrare,
id. Heaut. 4, 3, 24:scribere,
Cic. Fam. 5, 7, 3; Quint. 1, 5, 43.— Comp.:Planius atque apertius dicam,
Cic. Rosc. Com. 14, 43:distinguere,
Quint. 3, 6, 45.— Sup.:istius injurias quam apertissime vobis planissimeque explicare,
Cic. Verr. 2, 64, 156:aliquid apertissime ostendere,
Quint. 5, 12, 11. -
5 aperte
ăpĕrĭo, ĕrŭi, ertum, 4, v. a. ( fut. aperibo, Plaut. Truc. 4, 2, 50; Pompon. ap. Non. p. 506, 30) [ab-pario, to get from, take away from, i.e. to uncover, like the opp. operio, from obpario, to get for, to put upon, i. e. to cover; this is the old explanation, and is received by Corssen, Ausspr. I. p. 653; II. p. 410, and by Vanicek, p. 503], to uncover, make or lay bare.I.Lit.:II.patinas,
Plaut. Ps. 3, 2, 51: apertae surae, Turp. ap. Non. p. 236, 16:apertis lateribus,
Sisenn. ib. p. 236, 26:capite aperto esse,
Varr. ib. p. 236, 25;p. 236, 28: ut corporis partes quaedam aperiantur,
Cic. Off. 1, 35, 129:caput aperuit,
id. Phil. 2, 31; Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 236, 20:capita,
Plin. 28, 6, 17, § 60:aperto pectore,
Ov. M. 2, 339; and poet. transf. to the person:apertae pectora matres,
id. ib. 13, 688:ramum,
Verg. A. 6, 406 al. — Trop., to make visible, to show, reveal, Liv. 22, 6:dispulsā nebulā diem aperuit,
id. 26, 17 (cf. just before:densa nebula campos circa intexit): dies faciem victoriae,
Tac. Agr. 38:lux aperuit bellum ducemque belli,
Liv. 3, 15:novam aciem dies aperuit,
Tac. H. 4, 29:his unda dehiscens Terram aperit,
opens to view, Verg. A. 1, 107.—From the intermediate idea of making visible,Metaph.A.1.. To unclose, open: aperto ex ostio Alti Acheruntis, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37:2.aperite aliquis ostium,
Ter. Ad. 4, 4, 26; so id. Heaut. 2, 3, 35:forem aperi,
id. Ad. 2, 1, 13:fores,
id. Eun. 2, 2, 52; Ov. M. 10, 457; Suet. Aug. 82:januas carceris,
Vulg. Act. 5, 19:fenestram,
ib. Gen. 8, 6:liquidas vias,
to open the liquid way, Lucr. 1, 373; so Verg. A. 11, 884:sucum venis fundere apertis,
to pour out moisture from its open veins, Lucr. 5, 812:saccum,
Vulg. Gen. 42, 27:os,
ib. ib. 22, 28:labia, ib. Job, 11, 5: oculos,
ib. Act. 9, 8:accepi fasciculum, in quo erat epistula Piliae: abstuli, aperui, legi,
Cic. Att. 5, 11 fin.; so id. ib. 1, 13;6, 3: aperire librum,
Vulg. Apoc. 5, 5; 20, 12:testamentum,
Plin. 7, 52, 53, § 177 (cf.:testamentum resignare,
Hor. Ep. 1, 7, 9); Suet. Caes. 83; id. Aug. 17:sigillum aperire,
to break, Vulg. Apoc. 6, 3 al.:ferro iter aperiundum est,
Sall. C. 58, 7:locum... asylum,
to make it an asylum, Liv. 1, 8:subterraneos specus,
Tac. G. 16:navigantibus maria,
Plin. 2, 47, 47, § 122:arbor florem aperit,
id. 12, 11, 23, § 40 et saep.: aperire parietem, to open a wall, in order to put a door or window in it, Dig. 8, 2, 40: alicui oculos aperire, to give sight to (after the Heb.), Vulg. Joan. 9, 10; 9, 14 al.; so,aures aperire,
to restore hearing to, ib. Marc. 7, 35.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 54: amicitiae fores. id. Fam. 13, 10:multus apertus cursus ad laudem,
id. Phil. 14, 6 fin.:tibi virtus tua reditum ad tuos aperuit,
id. Fam. 6, 11:philosophiae fontes,
id. Tusc. 1, 3, 6; id. Mil. 31, 85 et saep.: alicujus oculos aperire, to open one's eyes, make him discern (after the Heb.), Vulg. Gen. 3, 5; 3, 7; ib. Act. 26, 18; so,alicujus cor aperire,
ib. ib. 16, 14: ventus [p. 136] incendio viam aperuit, Liv. 6, 2:occasionem ad invadendum,
id. 4, 53; so id. 9, 27: si hanc fenestram aperueritis (i.e. if you enter upon the way of complaint), nihil aliud agi sinetis, Suet. Tib. 28 (cf. Ter. Heaut. 3, 1, 72:Quantam fenestram ad nequitiem patefeceris!): quia aperuisset gentibus ostium fidei,
Vulg. Act. 14, 27; ib. Col. 4, 3.— So of the new year, to open it, i.e. begin:annum,
Verg. G. 1, 217:contigit ergo privatis aperire annum (since the consul entered upon his office the first of January),
Plin. Pan. 58, 4 Gierig and Schaef.—So also of a school, to establish, set up, begin, or open it:Dionysius tyrannus Corinthi dicitur ludum aperuisse,
Cic. Fam. 9, 18; so Suet. Gram. 16; id. Rhet. 4.— Poet.:fuste aperire caput,
i.e. to cleave, split the head, Juv. 9, 98.—Aperire locum (populum, gentes, etc.), to lay open a place, people, etc., i.e. to open an entrance to, render accessible (cf. patefacio);C.most freq. in the histt., esp. in Tacitus: qui aperuerint armis orbem terrarum,
Liv. 42, 52; 42, 4:Syriam,
Tac. A. 2, 70:omnes terras fortibus viris natura aperuit,
id. H. 4, 64:novas gentes,
id. Agr. 22:gentes ac reges,
id. G. 1:Britanniam tamdiu clausam aperit,
Mel. 3, 6, 4; Luc. 1, 465 Cort.:Eoas,
id. 4, 352:pelagus,
Val. Fl. 1, 169.—Transf. to mental objects, to disclose something unknown, to unveil, reveal, make known, unfold, to prove, demonstrate; or gen. to explain, recount, etc.:A.occulta quaedam et quasi involuta aperiri,
Cic. Fin. 1, 9, 30:explicanda est saepe verbis mens nostra de quāque re atque involutae rei notitia definiendo aperienda est,
id. Or. 33, 116:alicui scripturas aperire,
Vulg. Luc. 24, 32:tua probra aperibo omnia,
Plaut. Truc. 4, 2, 50: ne exspectetis argumentum fabulae;hi partem aperient,
Ter. Ad. prol. 23:non quo aperiret sententiam suam, sed etc.,
Cic. de Or. 1, 18, 84:eo praesente conjurationem aperit,
Sall. C. 40, 6:naturam et mores,
id. ib. 53 fin.; so id. ib. 45, 1; 47, 1; id. J. 33, 4:lux fugam hostium aperuit,
Liv. 27, 2:aperiri error poterat,
id. 26, 10:casus aperire futuros,
to disclose the future, Ov. M. 15, 559:futura aperit,
Tac. H. 2, 4.—So also, se aperire or aperiri, to reveal one's true disposition, character:tum coacti necessario se aperiunt,
show themselves in their true light, Ter. And. 4, 1, 8:studio aperimur in ipso,
Ov. A. A. 3, 371:exspectandum, dum se ipsa res aperiret,
Nep. Paus. 3, 7; Quint. prooem. § 3.—Sometimes constr. with acc. and inf., a rel.-clause, or de:cum jam directae in se prorae hostes appropinquare aperuissent,
Liv. 44, 28:domino navis, quis sit, aperit,
Nep. Them. 8, 6; so id. Eum. 13, 3: de clementiā, Auct. ad Her. 2, 31.—In a gen. sense (freq. in epistt.) in Cic. Att. 5, 1, 2: de Oppio factum est, ut volui, et maxime, quod DCCC. aperuisti, you promised, i.e. that it should be paid to him (= ostendisti te daturum, Manut.); cf.the more definite expression: de Oppio bene curāsti, quod ei DCCC. exposuisti,
id. ib. 5, 4, 3.—Hence, ăpertus, a, um, P. a.; pr., opened; hence, open, free.Lit.1.Without covering, open, uncovered (opp. tectus):2.naves apertae,
without deck, Cic. Verr. 2, 5, 40; Liv. 31, 22 fin.; cf. id. 32, 21, 14: centum tectae naves et quinquaginta leviores apertae, et saep.; v. navis.—Also, without covering or defence, unprotected, exposed:locus,
Caes. B. C. 3, 84.— Poet., of the sky, clear, cloudless:caelo invectus aperto,
Verg. A. 1, 155:aether,
id. ib. 1, 587:aperta serena prospicere,
id. G. 1, 393.—Unclosed, open, not shut (opp. clausus):B.Janua cum per se transpectum praebet apertum,
since this affords an open view through it, Lucr. 4, 272:oculi,
id. 4, 339:oculorum lumine aperto,
id. 4, 1139 et saep.:nihil tam clausum, neque tam reconditum, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20:caelum patens atque apertum,
id. Div. 1, 1 (diff. from 1.); so Ov. M. 6, 693:vidit caelos apertos,
Vulg. Marc. 1, 10:apertus et propatulus locus,
Cic. Verr. 2, 4, 49:iter,
Liv. 31, 2:apertior aditus ad moenia,
id. 9, 28:campi,
id. 38, 3:per apertum limitem (viae),
Tac. H. 3, 21; Ov. M. 1, 285:fenestrae,
Vulg. Dan. 6, 10:ostia,
ib. ib. 13, 39:aequor,
Ov. M. 4, 527; so id. ib. 8, 165; 11, 555 et saep. — Poet., of a battle: nec aperti copia Martis Ulla fuit, an action in the open field, Ov. M. 13, 208.—Very freq. ăpertum, subst., that which is open, free; an open, clear space:in aperto,
Lucr. 3, 604:per apertum fugientes,
Hor. C, 3, 12, 10:impetum ex aperto facerent,
Liv. 35, 5:castra in aperto posita,
id. 1, 33; so id. 22, 4:volantem in aperto,
Plin. 10, 8, 9, § 22:in aperta prodeunt,
id. 8, 32, 50, § 117:disjecit naves in aperta Oceani,
Tac. A. 2, 23.—Trop.1.a.. Opp. to that which is concealed, covered, dark, open, clear, plain, evident, manifest, unobstructed:b.nam nihil aegrius est quam res secernere apertas ab dubiis,
nothing is, indeed, more difficult than to separate things that are evident from those that are doubtful, Lucr. 4, 467; so id. 4, 596; 1, 915; 5, 1062:cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus,
Cic. Cat. 2, 1:simultates partim obscurae, partim apertae,
id. Manil. 24:quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum?
id. N. D. 2, 2, 4:quid rem apertam suspectam facimus?
Liv. 41, 24:non furtim, sed vi aperta,
id. 25, 24:apertus animi motus,
Quint. 10, 3, 21:invidia in occulto, adulatio in aperto,
Tac. H. 4, 4 et saep.—So, in rhet., of clear, intelligible discourse:multo apertius ad intellegendum est, si, etc.... apertam enim narrationem tam esse oportet quam, etc.,
Cic. de Or. 2, 80, 328; cf. id. Inv. 1, 20.—Hence,Esp. as subst.: in aperto esse,(α).To be clear, evident, well known, notorious, en tôi phanerôi einai:(β).ad cognoscendum omnia illustria magis magisque in aperto,
Sall. J. 5, 3.—To be easily practicable, easy, facile (the figure taken from an open field or space):2.agere memoratu digna pronum magisque in aperto erat,
there was a greater inclination and a more open way to, Tac. Agr. 1:hostes aggredi in aperto foret,
id. H. 3, 56:vota virtusque in aperto omniaque prona victoribus,
id. Agr. 33.—Of character, without dissimulation, open, frank, candid:I.animus apertus et simplex,
Cic. Fam. 1, 9; id. Off. 3, 13, 57:pectus,
id. Lael. 26, 97. —Hence, ironically: ut semper fuit apertissimus, as he has always been very open, frank (for impudent, shameless), Cic. Mur. 35.—Hence, ăpertē, adv., openly, clearly, plainly.In gen.:II.tam aperte irridens,
Ter. Phorm. 5, 8, 62:ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter accepi,
Cic. Att. 1, 14, 4; id. Or. 12, 38; id. Am. 18, 67:cum Fidenae aperte descissent,
Liv. 1, 27:aperte quod venale habet ostendit,
Hor. S. 1, 2, 83:aperte revelari,
Vulg. 1 Reg. 2, 27:non jam secretis colloquiis, sed aperte fremere,
Tac. A. 11, 28:aperte adulari,
Cic. Am. 26, 99:aperte mentiri,
id. Ac. 2, 6, 18:aperte pugnare, id. ap. Aquil. Rom. 10: aperte immundus est,
Vulg. Lev. 13, 26.— Comp.:cum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius,
Cic. Planc. 34; id. Att. 16, 3, 5; Curt. 6, 1, 11:ab his proconsuli venenum inter epulas datum est apertius quam ut fallerent,
Tac. A. 13, 1.— Sup.:hinc empta apertissime praetura,
Cic. Verr. 1, 100:equite Romano per te apertissime interfecto,
id. Har. Resp. 30:largiri,
id. ib. 56:praedari,
id. Verr. 1, 130.—Esp. of what is set forth in words or writing, plainly, clearly, freely, without reserve:nempe ergo aperte vis quae restant me loqui?
Ter. And. 1, 2, 24; id. Phorm. 4, 3, 49:aperte indicat (lex) posse rationem habere non praesentis,
Cic. ad Brut. 1, 5, 3:Non tu istuc mihi dictura aperte es, quicquid est?
Ter. Eun. 5, 1, 3:narrare,
id. Heaut. 4, 3, 24:scribere,
Cic. Fam. 5, 7, 3; Quint. 1, 5, 43.— Comp.:Planius atque apertius dicam,
Cic. Rosc. Com. 14, 43:distinguere,
Quint. 3, 6, 45.— Sup.:istius injurias quam apertissime vobis planissimeque explicare,
Cic. Verr. 2, 64, 156:aliquid apertissime ostendere,
Quint. 5, 12, 11. -
6 arguo
argŭo, ŭi, ūtum (ŭĭtum, hence arguiturus, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 882 P.), 3, v. a. [cf. argês, white; argos, bright; Sanscr. árgunas, bright; ragatas, white; and rag, to shine (v. argentum and argilla); after the same analogy we have clarus, bright; and claro, to make bright, to make evident; and the Engl. clear, adj., and to clear = to make clear; v. Curt. p. 171].I.A.. In gen., to make clear, to show, prove, make known, declare, assert, mênuein:B.arguo Eam me vidisse intus,
Plaut. Mil. 2, 3, 66:non ex auditu arguo,
id. Bacch. 3, 3, 65:M. Valerius Laevinus... speculatores, non legatos, venisse arguebat,
Liv. 30, 23:degeneres animos timor arguit,
Verg. A. 4, 13:amantem et languor et silentium Arguit,
Hor. Epod. 11, 9; id. C. 1, 13, 7.— Pass., in a mid. signif.:apparet virtus arguiturque malis,
makes itself known, Ov. Tr. 4, 3, 80:laudibus arguitur vini vinosus Homerus,
betrays himself, Hor. Ep. 1, 19, 6.—Esp.a.With aliquem, to attempt to show something, in one's case, against him, to accuse, reprove, censure, charge with: Indicāsse est detulisse;b.arguisse accusāsse et convicisse,
Dig. 50, 16, 197 (cf. Fest. p. 22: Argutum iri in discrimen vocari): tu delinquis, ego arguar pro malefactis? Enn. (as transl. of Eurip. Iphig. Aul. 384: Eit egô dikên dô sôn kakôn ho mê sphaleis) ap. Rufin. §37: servos ipsos neque accuso neque arguo neque purgo,
Cic. Rosc. Am. 41, 120:Pergin, sceleste, intendere hanc arguere?
Plaut. Mil. 2, 4, 27; 2, 2, 32:hae tabellae te arguunt,
id. Bacch. 4, 6, 10:an hunc porro tactum sapor arguet oris?
Lucr. 4, 487:quod adjeci, non ut arguerem, sed ne arguerer,
Vell. 2, 53, 4:coram aliquem arguere,
Liv. 43, 5:apud praefectum,
Tac. A. 14, 41:(Deus) arguit te heri,
Vulg. Gen. 31, 42; ib. Lev. 19, 17; ib. 2 Tim. 4, 2; ib. Apoc. 3, 19 al.—With the cause of complaint in the gen.; abl. with or without de; with in with abl.; with acc.; with a clause as object; or with ut (cf. Ramsh. p. 326; Zumpt, § 446).(α).With gen.:(β).malorum facinorum,
Plaut. Ps. 2, 4, 56 (cf. infra, argutus, B. 2.):aliquem probri, Stupri, dedecoris,
id. Am. 3, 2, 2:viros mortuos summi sceleris,
Cic. Rab. Perd. 9, 26:aliquem tanti facinoris,
id. Cael. 1:criminis,
Tac. H. 1, 48:furti me arguent,
Vulg. Gen. 30, 33; ib. Eccl. 11, 8:repetundarum,
Tac. A. 3, 33:occupandae rei publicae,
id. ib. 6, 10:neglegentiae,
Suet. Caes. 53:noxae,
id. Aug. 67:veneni in se comparati,
id. Tib. 49:socordiae,
id. Claud. 3:mendacii,
id. Oth. 10:timoris,
Verg. A. 11, 384:sceleris arguemur,
Vulg. 4 Reg. 7, 9; ib. Act. 19, 40 al.—With abl.:(γ).te hoc crimine non arguo,
Cic. Verr. 2, 5, 18; Nep. Paus. 3 fin. —With de:(δ).de eo crimine, quo de arguatur,
Cic. Inv 2, 11, 37:de quibus quoniam verbo arguit, etc.,
id. Rosc. Am. 29 fin.:Quis arguet me de peccato?
Vulg. Joan. 8, 46; 16, 8.—With in with abl. (eccl. Lat.):(ε).non in sacrificiis tuis arguam te,
Vulg. Psa. 49, 8.—With acc.: quid undas Arguit et liquidam molem camposque natantīs? of what does he impeach the waves? etc., quid being here equivalent to cujus or de quo, Lucr. 6, 405 Munro.—(ζ).With an inf.-clause as object:(η).quae (mulier) me arguit Hanc domo ab se subripuisse,
Plaut. Men. 5, 2, 62; id. Mil. 2, 4, 36:occidisse patrem Sex. Roscius arguitur,
Cic. Rosc. Am. 13, 37:auctor illius injuriae fuisse arguebatur?
id. Verr. 2, 1, 33:qui sibimet vim ferro intulisse arguebatur,
Suet. Claud. 16; id. Ner. 33; id. Galb. 7:me Arguit incepto rerum accessisse labori,
Ov. M. 13, 297; 15, 504.—With ut, as in Gr. hôs (post-Aug. and rare), Suet. Ner. 7:II.hunc ut dominum et tyrannum, illum ut proditorem arguentes,
as being master and tyrant, Just. 22, 3.—Transf. to the thing.1.To accuse, censure, blame:2.ea culpa, quam arguo,
Liv. 1, 28:peccata coram omnibus argue,
Vulg. 1 Tim. 5, 20:tribuni plebis dum arguunt in C. Caesare regni voluntatem,
Vell. 2, 68; Suet. Tit. 5 fin.:taciturnitatem pudoremque quorumdam pro tristitiā et malignitate arguens,
id. Ner. 23; id. Caes. 75:arguebat et perperam editos census,
he accused of giving a false statement of property, census, id. Calig. 38:primusque animalia mensis Arguit imponi,
censured, taught that it was wrong, Ov. M. 15, 73:ut non arguantur opera ejus,
Vulg. Joan. 3, 20.—Trop., to denounce as false:A.quod et ipsum Fenestella arguit,
Suet. Vit. Ter. p. 292 Roth.—With reference to the person, to refute, confute:aliquem,
Suet. Calig. 8.—Hence, argūtus, a, um, P. a.Of physical objects, clear.1.To the sight, bright, glancing, lively:2.manus autem minus arguta, digitis subsequens verba, non exprimens,
not too much in motion, Cic. de Or. 3, 59, 220 (cf. id. Or. 18, 59: nullae argutiae digitorum, and Quint. 11, 3, [p. 160] 119-123):manus inter agendum argutae admodum et gestuosae,
Gell. 1, 5, 2:et oculi nimis arguti, quem ad modum animo affecti sumus, loquuntur,
Cic. Leg. 1, 9, 27:ocelli,
Ov. Am. 3, 3, 9; 3, 2, 83:argutum caput,
a head graceful in motion, Verg. G. 3, 80 (breve, Servius, but this idea is too prosaic): aures breves et argutae, ears that move quickly (not stiff, rigid), Pall. 4, 13, 2:argutā in soleā,
in the neat sandal, Cat. 68, 72.—a.. To the hearing, clear, penetrating, piercing, both of pleasant and disagreeable sounds, clear-sounding, sharp, noisy, rustling, whizzing, rattling, clashing, etc. (mostly poet.): linguae, Naev. ap. Non. p. 9, 24:b.aves,
Prop. 1, 18, 30:hirundo,
chirping, Verg. G. 1, 377:olores,
tuneful, id. E. 9, 36: ilex, murmuring, rustling (as moved by the wind), id. ib. 7, 1:nemus,
id. ib. 8, 22 al.—Hence, a poet. epithet of the musician and poet, clear-sounding, melodious:Neaera,
Hor. C. 3, 14, 21:poëtae,
id. Ep. 2, 2, 90:fama est arguti Nemesis formosa Tibullus,
Mart. 8, 73, 7: forum, full of bustle or din, noisy, Ov. A.A. 1, 80:serra,
grating, Verg. G. 1, 143:pecten,
rattling, id. ib. 1, 294; id. A. 7, 14 (cf. in Gr. kerkis aoidos, Aristoph. Ranae, v. 1316) al.—Hence, of rattling, prating, verbose discourse:sine virtute argutum civem mihi habeam pro preaeficā, etc.,
Plaut. Truc. 2, 6, 14:[Neque mendaciloquom neque adeo argutum magis],
id. Trin. 1, 2, 163 Ritschl.—Trop., of written communications, rattling, wordy, verbose:3. 4. B.obviam mihi litteras quam argutissimas de omnibus rebus crebro mittas,
Cic. Att. 6, 5: vereor, ne tibi nimium arguta haec sedulitas videatur, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 1. — Transf. to omens, clear, distinct, conclusive, clearly indicative, etc.:sunt qui vel argutissima haec exta esse dicant,
Cic. Div. 2, 12 fin.:non tibi candidus argutum sternuit omen Amor?
Prop. 2, 3, 24.—Of mental qualities.1.In a good sense, bright, acute, sagacious, witty:2.quis illo (sc. Catone) acerbior in vituperando? in sententiis argutior?
Cic. Brut. 17, 65:orator,
id. ib. 70, 247:poëma facit ita festivum, ita concinnum, ita elegans, nihil ut fieri possit argutius,
id. Pis. 29; so,dicta argutissima,
id. de Or. 2, 61, 250:sententiae,
id. Opt. Gen. 2:acumen,
Hor. A. P. 364:arguto ficta dolore queri,
dexterously-feigned pain, Prop. 1, 18, 26 al. —In a bad sense, sly, artful, cunning:a.meretrix,
Hor. S. 1, 10, 40: calo. id. Ep. 1, 14, 42:milites,
Veg. Mil. 3, 6.—As a pun: ecquid argutus est? is he cunning? Ch. Malorum facinorum saepissime (i.e. has been accused of), Plaut. Ps. 2, 4, 56 (v. supra, I. B. a.).—Hence, adv.: argūtē (only in the signif. of B.).Subtly, acutely:b.respondere,
Cic. Cael. 8:conicere,
id. Brut. 14, 53:dicere,
id. Or. 28, 98.— Comp.:dicere,
Cic. Brut. 11, 42.— Sup.:de re argutissime disputare,
Cic. de Or. 2, 4, 18.—Craftily:obrepere,
Plaut. Trin. 4, 2, 132; Arn. 5, p. 181. -
7 sīgnificō
sīgnificō āvī, ātus, āre [signum+2 FAC-], to make signs, show by signs, show, point out, express, publish, make known, indicate, intimate, notify, signify: inter se: ut fumo atque ignibus significabatur, Cs.: verbo sententiam tuam: hoc mihi: quae significari ac declarari volemus: deditionem, Cs.: Per gestum res est significanda mihi, O.: ut eorum ornatus in his regem neminem significaret, N.: nihil se te invitā dicere: omnes voce significare coeperunt, sese, etc., Cs.: omnibus rebus populus R. significat quid sentiat: quid velit, O.: ut dimitterentur, Cs.: de fugā Romanis, Cs.— To betoken, prognosticate, foreshow, portend, mean: futura: quid haec tanta celeritas significat?: Quid sibi significent, trepidantia consulit exta, O.— To mean, import, signify: videtis hoc uno verbo ‘unde’ significari duas res, et ex quo et a quo: significat fabula Dominum videre plurimum, Ph.* * *significare, significavi, significatus Vsignify, indicate, show -
8 ostento
ostento, āvi, ātum ( inf. pass. ostentarier, Plaut. Most. 1, 3, 129), 1, v. freq. a. [ostendo], to present to view, to show, exhibit (class.).I.In gen.:II.alicui jugula sua pro capite alicujus,
to present, offer, Cic. Att. 1, 16, 4:aliquem,
Verg. A. 12, 479:campos nitentes,
id. ib. 6, 678:Sidonias opes,
id. ib. 4, 75:passum capillum,
Caes. B. G. 7, 48:liberos,
Suet. Aug. 34: quo res sapsa loco sese ostentat, Enn. ap. Fest. p. 325 Müll. (Ann. v. 372 Vahl.).—In partic.A.To show off with vanity or boastfulness, to display, make a display of, boast of, vaunt:B.amorem tibi meum,
Cic. Fam. 10, 3, 4:quid me ostentem,
why should I make a display of myself? id. ib. 1, 4, 3:et prae se ferre,
id. Att. 2, 23, 3:memoriae ostentandae causā,
Auct. Her. 2, 30, 47: clientelas, Dolabell. ap. Cic. Fam. 9, 9, 2:triumphos suos,
Sall. J. 31, 10:eum ipsum aliis,
id. ib. 49, 4:se in aliis rebus,
to exhibit themselves, Cic. Cael. 28, 67:Ambiorigem ostentant fidei faciundae causā,
Caes. B. G. 5, 41.—To hold out or up as an example:C.desine Tydiden vultuque et murmure nobis Ostentare,
Ov. M. 13, 350.—To hold out for the purpose of offering or giving; to proffer, promise:D.alterā manu fert lapidem, panem ostentat alterā,
Plaut. Aul. 2, 2, 18:agrum,
Cic. Agr. 2, 28, 78:praemia,
Sall. J. 66, 1; 89, 1; cf.:praemia modo, modo formidinem,
id. ib. 23, 1:praedam,
id. ib. 68, 3.—To hold out in a threatening manner; to threaten, menace:E.caedem, servitutem,
Cic. Fam. 4, 14, 1:periculum capitis,
id. Clu. 8, 25:minas,
Liv. 2, 42.—To show by speech or signs; to indicate, point out, signify, reveal, disclose:(largitio) verbis ostentari potest, re verā fieri, nisi exhausto aerario, nullo pacto potest,
Cic. Agr. 2, 4, 18:tibi me istis esse familiarem,
id. Fam. 9, 6, 2:principem,
to reveal, Plin. Pan. 4, 7.—With rel.-clause: ostentans, quanta eos... invidia maneret showing, declaring, Suet. Caes. 14. -
9 probo
prŏbo, āvi, ātum, āre, v. a. [1. probus].I.To try, test, examine, inspect, judge of any thing in respect of its goodness, fitness, etc. (rare in class. Lat.; not in Cic. or Cæs.; in eccl. Lat. very freq.).A.Lit.:B.militem neque a moribus neque a fortunā probabat, sed tantum a viribus,
Suet. Caes. 65:tus probatur candore, etc.,
Plin. 12, 14, 32, § 65:mucronem cultri ad buccam,
Petr. 70:terram amaram sive macram,
Plin. 17, 5, 3, § 33:denarios,
id. 33, 9, 46, § 132:pecuniam,
Dig. 46, 3, 39; cf.:sicut probavi ipse,
have learned, proved by experience, Pall. 12, 7, 22:aurum per ignem probatur,
Vulg. 1 Pet. 1, 7:juga boum,
id. Luc. 14, 19.—Trop.:II.tuo ex ingenio mores alienos probas,
judge of, Plaut. Pers. 2, 2, 30; id. Trin. 4, 3, 42:amicitias utilitate,
Ov. P. 2, 3, 8.— So, to test, try, prove, examine the mind or heart:ipsi vos probate,
Vulg. 2 Cor. 13, 5; cf. id. Zach. 13, 9; id. Psa. 138, 1 et saep.—To esteem as good, serviceable, fit, just, etc.; to be satisfied with, to approve a thing (class.; cf.B.comprobare): quis est, qui non probet, qui non laudet?
Cic. Mil. 28, 77:istam rationem laudo vehementer et probo,
id. Fam. 7, 1, 5: Cato ea sentit, quae non probantur in vulgus, id. Par. prooem.; id. Fin. 2, 1, 1:Asia picem Idaeam maxime probat,
Plin. 14, 20, 25, § 128.—With objectclause:Caesar maxime probat coactis navibus mare transire et Pompeium sequi,
Caes. B. C. 1, 29.—In partic. (mil. t. t.), to approve for military service, to recruit, enlist: quo (die) primum probati sunt, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 30, 2.—C.To declare any thing well done, to express approbation of, to approve a thing:D.laudant fabrum atque aedes probant,
Plaut. Most. 1, 2, 20:domum,
Cic. Fam. 5, 6, 3:villam,
Liv. 4, 22:petentibus, ut ad opera probanda, anni et sex mensium tempus prorogaretur,
id. 45, 15:plausu probatae puellae,
Juv. 11, 164.—To approve a person, to recognize as fit or worthy:III.ad unum Vercingetorigem probant imperatorem,
Caes. B. G. 7, 63, 6:quā impudentiā est, eumne testem improbabit quem judicem probarit?
Cic. Rosc. Com. 15, 45.—To represent or show a thing to be good, serviceable, fit, right, etc., to make acceptable, to recommend; and: aliquid alicui, to convince one of any thing:B.quos (libros), ut spero, tibi valde probabo,
Cic. Att. 4, 14, 1:officium meum P. Servilio,
id. Verr. 2, 4, 38, § 82:causam alicui,
id. Quint. 30, 92:nostrum officium ac diligentiam,
id. Div. in Caecil. 22, 72:factum suum alicui,
id. Att. 16, 7, 4:omnia facta dictaque mea sanctissimis moribus tuis,
Plin. Ep. 10, 3 (20), 3.—With de:quibus de meo celeri reditu non probabam,
Cic. Att. 16, 7, 4: se alicui, to make one's self acceptable:(Epicurus) multis se probavit,
id. Fin. 2, 25, 81:quā in legatione (Ligarius) et civibus et sociis ita se probavit, ut, etc.,
id. Lig. 1, 2.— Pass.:mihi egregie probata est oratio tua,
has pleased, Cic. Tusc. 4, 4, 8.—In partic., to make a thing credible, to show, prove, demonstrate:C.crimen,
Cic. Fl. 37, 93:his ego judicibus non probabo, C. Verrem contra leges pecunias cepisse?
id. Verr. 2, 1, 4, § 10:causam paucis verbis,
id. Balb. 21, 49:se memorem probare,
grateful, id. Fam. 10, 24, 1:perfacile factu esse illis probat, conata perficere,
Caes. B. G. 1, 3:hoc difficile est probatu,
Cic. Tusc. 5, 1, 1:et patrio pater esse metu probor,
my paternal fear shows that I am your father, Ov. M. 2, 91:sicut Thrasvmachi probat exitus,
Juv. 7, 204.—With se: malo praesens observantiā, indulgentiā, assiduitate memorem me tibi probare, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 24, 1.—To represent, pass off a person for another:A. 1.loquebantur suppositum in ejus locum, quem pro illo probare velles,
Cic. Verr. 2, 5, 30, § 78:quod tu istis lacrumis te probare postulas, Non pluris refert quam, etc.,
Plaut. Ps. 1, 1, 101.—So absol.: forma et aetas ipsast, facile ut pro eunucho probes, pass for one, Ter. Eun. 2, 3, 84.—Hence, prŏbātus, a, um, P. a.Of persons:2.ceterarum homines artium spectati et probati,
Cic. de Or. 1, 27, 124:ingeniosos et opulentos, et aetatis spatio probatos,
id. Top. 19, 73:operum probatissimi artifices,
Col. 11, 1, 6:probatissima femina,
most excellent, Cic. Caecin. 4, 10.—Of things:B.argentum,
Plaut. Pers. 4, 6, 1:probata experimento cultura,
Quint. 10, 2, 2:boleti probatissimi,
Plin. 16, 5, 11, § 31:probatissima palma,
id. 23, 5, 52, § 98:probatissima statua,
id. 34, 8, 19, § 53: probata et exspectata adulescentia, Lucil. ap. Non. 437, 13:moneta,
Vulg. Gen. 23, 16.— -
10 profiteor
prŏfĭtĕor, fessus, v (old form of the inf. PROFITEREI, and of the imper. PROFITEMINO, several times in the Tab. Her, in Haubold, Mon. Leg. p. 99 sq.), v. dep. a. [pro-fateor], to declare publicly, to own freely, to acknowledge, avow, confess openly, profess (class.).I.In gen.a.Absol.:b.neque vis tuā voluntate ipse profiteri,
Plaut. Men. 4, 2, 80:ita libenter confitetur, ut non solum fateri, sed etiam profiteri videatur,
Cic. Caecin. 9, 24:fateor atque etiam profiteor et prae me fero,
id. Rab. Perd. 5, 17.—With acc.:c.profiteri et in medium proferre aliquid,
Cic. Fin. 2, 23, 76:cur ea non profitenda putabas?
Ov. H. 21, 129.—With obj. clause:d.profitentur Carnutes, se nullum periculum recusare,
Caes. B. G. 7, 2; Cic. N D. 1, 5, 12.—With de:II.de parricidio professum,
Suet. Calig. 12:de semet professo,
id. Dom. 8.—In partic.A.Profiteri se aliquem, to declare one's self or profess to be something:B.profiteri se grammaticum,
Cic. Tusc. 2, 4, 12; Poët. ap. Auct. Her. 2, 26, 42;profiteri se patrem infantis,
Suet. Calig. 25:se legatum,
id. Galb. 10:se candidatum consulatūs,
id. Aug. 4:professus amicum,
Hor. Ep. 1, 18, 2.—With esse:triduo me jure consultum esse profitebor,
Cic. Mur. 13, 28:me omnium provinciarum defensorem esse profitebor,
id. Verr. 2, 3, 93, § 217.—Profiteri aliquid, to profess an art, science, etc.:C.profiteri philosophiam,
to declare one's self a philosopher, Cic. Pis. 29, 71; medicinam, to profess medicine, to practise as a physician, Cels. praef.; Suet. Caes. 42;jus,
Ov. A. A. 3, 531.—In pass.:rem non professam apud nos tenemus,
Quint. Decl. 341. — Absol.: profiteri, to be a teacher or professor (post-Aug.):cum omnes qui profitentur, audiero,
Plin. Ep 2, 18, 3:translatus est in Siciliam, ubi nunc profitetur,
id. ib. 4, 11, 14.—Profiteri indicium, to give evidence, make a deposition against accomplices:D.multis hortantibus indicium profitetur,
Sall. J. 35, 6; Hirt. B. Afr 55, Curt. 8, 6, 23; Plin. Ep. 3, 16, 9:summum supplicium decernebatur, ni professus indicium foret,
Tac. A. 6, 3.—To offer freely, propose voluntarily, to promise: quis profitetur? who volunteers? Plaut Capt. 3, 1, 20:E.se ad eam rem adjutorem,
Caes. B. G. 5, 38:ego vero tibi profiteor atque polliceor eximium et singulare meum studium in omni genere officii,
Cic. Fam. 5, 8, 4:si vos in eam rem operam vestram profitemini,
id. Rosc. Am. 53, 153:Varro profitetur se alterā die ad colloquium venturum,
Caes. B. C. 3, 19:sumunt gentiles arma professa manus,
arms that promise a combat, Ov. F. 2, 198: magna, Hor A. P. 14; Ov. F. 5, 351:grandia,
Hor. A. P. 27.—To disclose, show, display, make a show of; dolorem, Just. 8, 5, 11:F.sola Jovem Semele vidit Jovis ora professum,
Nemes. Ecl. 3, 22:vitate viros cultum formamque professos,
Ov. A A. 3, 433.—To make a public statement or return of any thing (as of one's name, property, business, etc.):censum (one's estate),
Ulp. Fragm. 1, 8;Tab. Her. in Haubold, Mon. Leg. p. 99 sq. (q. v.): ut aratores jugera sationum suarum profiterentur,
Cic. Verr. 2, 3, 15, § 38:apud decemviros, quantum habeat praedae,
id. Agr. 2, 22, 59:greges ovium ad publicanum,
Varr. R. R. 2, 1:frumentum, Liv 4, 12: furtum,
Quint. Decl. 341:rem alienam,
id. ib. 341:rem apud publicanum,
id. ib. 359; Dig. 39, 4, 16, § 12.— Absol.:ne decipiat (publicanus) profiteri volentes,
Dig. 39, 4, 19, § 6; Vulg. Luc. 2, 3 and 5:nomen,
to give in one's name, announce one's self, Liv. 26, 18; also without nomen:Catilina prohibitus erat petere consulatum, quod intra legitimos dies profiteri nequiverit,
Sall. C. 18, 3:nam et quaesturam petentes, quos indignos judicavit, profiteri vetuit,
Vell. 2, 92, 3: professae (sc. feminae), i. e. common prostitutes, who had to give in their names to the aedile, Ov. F. 4, 866.— Trop.:in his nomen suum profitetur,
among these he reckons himself, Ter. Eun. prol. 3.—Hence, prŏ-fessus, a, um, P. a., in passive signif., known, manifest, confessed ( poet. and in post-Aug. prose):culpa professa,
Ov. Am. 3, 14, 6:dux,
Just. 8, 4, 4.—Ex or de professo, openly, avowedly, intentionally, professedly:non ex professo eam (potentiam) non petere,
Sen. Ep. 14, 8:vir ex professo mollis, Macr S. 2, 9.—De professo (postclass.): ac ne id quidem de professo audet,
openly, App. Mag. p. 274, 11. -
11 efficiō (ecficiō)
efficiō (ecficiō) fēcī, fectus, ere [ex + facio], to make out, work out, bring to pass, bring about, effect, cause, produce, make, form, execute, finish, complete, accomplish: mi has nuptias, T.: effectum dabo, I'll attend to it, T.: quibus effectis, Cs.: facinora: omni opere effecto, Cs.: Mosa insulam efficit Batavorum, Cs.: unam ex duabus (legionibus), Cs.: unum consilium Galliae, unite in purpose, Cs.: quantum viribus efficere potuerunt, as far as their strength permitted, Cs.: milites alacriores ad pugnandum, Cs.: hunc (montem) murus arcem efficit, Cs.: inritum Quodcumque retro est, i. e. undo, H.: commeatūs ut portari possent, Cs.: ut intellegatis: effice, coëamus in unum, O.: ne cui molesti sint publicani: efficiemus, ne nimis acies vobis cordi sint, L.: ut effici non posset, quin eos oderim: quo is magis ingenio suo gauderet, L.: se ad efficiendi utilitatem referre, useful application.—To produce, bear, yield: qui (ager) plurimum efficit: ager efficit cum octavo: quoad se efficere posse arbitrabantur, make a profit.—Of number and amount, to make out, make up, amount to, come to: ea (tributa) vix, in fenus Pompei quod satis sit, efficiunt: quibus coactis XIII cohortīs efficit, Cs.: ad duo milia boum effecta, L.— To make out, show, prove: quod proposuit: animos esse mortalīs: ita efficitur, ut, etc., it follows. -
12 aperiō
aperiō eruī, ertus, īre [ab + 2 PAR-], to uncover, lay bare: caput: aperto pectore, with bared breast, O.: ingulo aperto, with his throat cut, O.: partūs, bring to light, H.: apertae pectora matres, with bared breasts, O.—To open, uncover, unclose, make visible, discover, display, show, reveal: ostium, T.: forīs, O.: sociis viam, V.: ferro iter, S.: locum... asylum, as an asylum, L.: specūs, Ta.: his unda dehiscens Terram aperit, discloses, V.: aperitur Apollo, comes in sight, V.: nondum aperientibus classem promunturiis, i. e. while the fleet was still hidden behind them, L.: omnia quae latuerunt: fatis ora, for the utterance of, V.: fenestram ad nequitiam, T.: annum, to begin, V.: fuste caput, i. e. to cleave, Iu.—Of places, to lay open, render accessible: Troiam Achivis, V.: armis orbem terrarum, L.: gentīs ac reges, Ta.—Fig., to disclose, unveil, reveal, make known, unfold, explain, expose: hominum mentīs: fabulae partem, T.: coniurationem, S.: locum suspicioni: casūs aperire futuros, to disclose the future, O.: coacti se aperiunt, show what they are, T.: ne semet ipse aperiret, betray himself, L.: dum se ipsa res aperiat, N.: quid cogitaret: quis sim, L.* * *aperire, aperui, apertus V TRANSuncover, open, disclose; explain, recount; reveal; found; excavate; spread out -
13 cōnficiō
cōnficiō fēcī, fectus, ere [com- + facio], to make ready, make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, consummate, fulfil: soccos suā manu: vestem: tabulae litteris Graecis confectae, written, Cs.: libri Graeco sermone confecti, composed, N.: librum Graece, N.: tabulas, to keep accounts: nuptias, T.: bello confecto, ended, S.: duella, H.: facinus: caedem, N.: mandata brevi, S.: spes conficiendi negotii, Cs.: quibus rebus confectis, S.—To settle, close, finish: cum Apellā de columnis: de negotio.—To pass over, accomplish, traverse, go over, make: magno itinere confecto, Cs.: iter anno, N.: ubi confecti cursūs, V.: inmensum spatiis aequor, V.: tecta facturi, ut mille passuum conficiatur, covered.—To diminish, lessen, weaken, sweep away, destroy, kill, subdue, wear out, consume: Atheniensīs, N.: provincias: exercitūs, L.: me (sica) paene confecit, killed: dentes escas conficiunt, grind: cibum, L.: cibos, to digest: fame confici: patrimonium: suam rem. —P. perf., impaired, weakened, overcome, reduced, exhausted: equus senio, Enn. ap. C.: aetate, S.: aevo, V.: malis res p.: volneribus, Cs.: curā, T.: confectus et saucius: (captivos) ignominiis, worn out, L.—To prepare, provide, procure, bring together: tribum necessariis suis, the votes of: armata milia centum, Cs.: pauxillulum nummorum, T.: pecuniam ex illā re: conficiendae pecuniae rationes.—Fig., to produce, cause, make, bring about, effect: aliquid gnato mali, T.: motūs animorum: animum mitem, render: causae conficiunt, are efficient.—Of time, to complete, finish, end, spend, pass: sexaginta annos: noctis partem ibi: hieme confectā, Cs.: vitae cursum.—To show, deduce: ex alquā re alqd: ex quo conficitur, ut, etc.: id quod conficiatur ex ratiocinatione; see also confio.* * *conficere, confeci, confectus V TRANSmake, construct; prepare, complete, accomplish; cause; perform; do thoroughly; compose; amass, collect; raise (troops); traverse; eat up, consume; expend; finish off; kill, dispatch; defeat finally, subdue/reduce/pacify; chop/cut up -
14 doceō
doceō uī, ctus, ēre [DIC-], to cause to know, make aware, teach, instruct, inform, show, prove, convince, tell: studiosos discendi: ut docui te, H.: omnia, T.: falces, quas captivi docuerant, facere, had shown (how to make), Cs.: Munus et officium, H.: populos urbemque, describes, V.: quod de lacu Albano docuisset, L.: te litteras: me hanc causam: pueros elementa, H.: Motūs doceri, H.: puerum Romam portare docendum Artīs, H.: Rullum tacere: asellum currere, H.: Socratem fidibus (sc. canere): alqm docendum curare armis, L.: resonare Amaryllida Silvas, V.: docemur domitas habere libidines: equi variare gyros docentur, Ta.: Graece loqui docendus: qui doceant, nihil factum, etc., Cs.: similem (errorum) cunctum insanire, H.: de his rebus doceri: senatum de caede fratris, S.: eum, qui vir Roscius fuerit: vos quem ad modum acta defenderet.—Poet.: docuit post exitus ingens, proved (the truth of the omen), V.—Of a play, to teach, rehearse, produce, exhibit: multas (fabulas): praetextas, H.— To be a teacher, give instruction: apud alqm: mercede.* * *docere, docui, doctus Vteach, show, point out -
15 indicō
indicō āvī, ātus, āre [index], to point out, indicate, inform, show, declare, disclose, make known, reveal, betray: de coniuratione, S.: causam pestis, L.: indicatis deprehensisque internuntiis, Cs.: aliquid in volgus, make known: rem dominae: scutorum multitudo deprehendi posse indicabatur: ut libelli indicant: lacrimis dolorem, N.: hoc res ipsa indicat, T.: me tabula indicat Suspendisse, etc., H.: Id esse verum parva haec fabella indicat, Ph.—To betray, accuse, inform against: se: conscios delendae tyrannidis: me vobis.—To appraise, value, put a price on: ut sibi fundus indicaretur.* * *Iindicare, indicavi, indicatus Vpoint out, show, indicate, expose, betray, reveal; inform against, accuseIIindicere, indixi, indictus Vdeclare publicly; proclaim, announce; appoint; summon -
16 ostentō
ostentō āvī, ātus, āre, freq. [ostendo], to present to view, show, exhibit: cicatricīs suas, T.: iugula sua pro meo capite Clodio, offer: campos nitentīs, V.: passum capillum, Cs.—To show off, exhibit, display, parade, make a display of, boast, vaunt: virtutem, S.: inani simulatione sese, Cs.: quid me ostentem?: eum ipsum aliis, S.: se in aliis rebus, exhibit themselves.—To hold up (as an example): Tydiden nobis, O.—To hold out, offer, proffer, promise: (largitio) verbis ostentari potest: praemia, S.—To hold out, threaten, menace: caedem, servitutem: minas, L.—To show, signify, disclose: tibi me istis esse familiarem.* * *ostentare, ostentavi, ostentatus Vshow, display; point out, declare; disclose, hold out (prospect) -
17 conficio
confĭcĭo, fēci, fectum, 3 ( perf. subj. confexim, Plaut. Truc. 4, 4, 39; in pass., besides the regular form conficior, freq., but not in Cic., in acc. with fīo, fieri:I.confit,
Plaut. Trin. 2, 4, 7; Lucr. 4, 291; Col. 2, 15, 1; Plin. 6, 23, 26, § 103; 31, 7, 40, § 83; Macr. S. 1, 14, 13; id. Somn. Scip. 2, 3; 1, 2:confiunt,
Lucr. 4, 738; Arn. 7, 219:confiat,
Col. 1, 8, 12; Lucr. 4, 929 Lachm.: confiant, Imp. Leo, Cod. 2, 7, 11: confieret, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, 3; 9, 7, A, 1; Liv. 5, 50, 7:confierent,
Suet. Caes. 20; Arn. 2, 73:confieri,
Lucr. 2, 1069; 5, 889; Caes. B. G. 7, 58; Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5, 1; Verg. A. 4, 116; v. Forbig. ad loc.; Tac. A. 15, 59; cf. Neue, Formenl. II. p. 611), v. a. [facio].To make a thing completely ready, to make, prepare, bring about, complete, accomplish, execute, etc. (except in Quint., freq. in all periods and species of composition).A.Lit.1.In gen.:2.nisi cottidiano sesquiopus confeceris,
Plaut. Capt. 3, 5, 67; cf.pensum,
id. Merc. 2, 3, 81; id. Pers. 2, 4, 1:eme lanam, unde pallium conficiatur,
id. Mil. 3, 1, 93; cf.:anulum, pallium, soccos suā manu,
Cic. de Or. 3, 32, 127:vestem,
id. Verr. 2, 4, 26, § 59; Suet. Aug. 73:ligna ad fornacem,
to make ready, prepare for, Cato, R. R. 16; cf.:conficere atque contexere villos ovium,
Cic. N. D. 2, 63, 158:aurum et argentum,
Plin. 35, 12, 45, § 157:frumenta (with molere),
id. 7, 56, 57, § 191:tabulas litteris Graecis,
to write, draw up, Caes. B. G. 1, 29; [p. 413] cf.:libros Graeco sermone,
to compose, write, Nep. Hann. 13, 2;and librum Graece,
id. Att. 18, 6:tabulas,
Cic. Verr. 2, 1, 23, § 60:orationes,
Nep. Cato, 3, 3:illam partem superiorem orationis,
Cic. de Or. 2, 28, 121:nuptias,
Ter. Heaut. 5, 1, 22; Suet. Claud. 26:bellum,
Caes. B. G. 1, 54; Sall. C. 51, 5; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 3; Liv. 21, 40, 11; so,duella,
Hor. Ep. 2, 1, 254 al.; cf.proelium,
Sall. C. 61, 1:tantum facinus,
Cic. Rosc. Am. 28, 76; cf.caedem,
Nep. Dion, 10, 1:legitima quaedam,
id. Phoc. 4, 2:residua diurni actus,
Suet. Aug. 78:mandata,
Cic. Planc. 11, 28; id. Phil. 9, 3, 6; id. Q. Fr. 2, 12 (14), 3; Sall. J. 12, 4:omnibus rebus magnā curā, multā operā et labore confectis,
Cic. Att. 16, 16, B, 8:ad eas res conficiendas biennium sibi satis esse ducere,
Caes. B. G. 1, 3:negotium,
id. B. C. 1, 29; Cic. Att. 1, 16, 5:quibus rebus confectis,
Sall. C. 46, 1; Nep. Pelop. 3, 3; Caes. B. G. 1, 13:confecto legationis officio,
id. B. C. 3, 103.—Esp.a.In the lang. of business, to settle, close a bargain, finish, etc.; absol.:b.tu cum Apellā Chio confice de columnis,
Cic. Att. 12, 19, 1:quod si mihi permisisses, confecissem cum coheredibus,
id. Fam. 7, 2, 1:de Acutiliano negotio quod mihi mandaras... confeceram,
id. Att. 1, 5, 4.—Of space or distance traversed, to pass over, accomplish, traverse, go over, make, accomplish:B.iter,
Cic. Att. 4, 14, 2; Caes. B. G. 2, 12; Nep. Ages. 4, 4 al.; cf.:tertiam partem itineris,
id. Eum. 8, 6; and poet.:nos immensum spatiis confecimus aequor,
Verg. G. 2, 541:cursum,
Cic. Att. 5, 12, 1; Verg. A. 5, 362:cursum vitae,
Cic. Tusc. 3, 1, 2:cursus annuos conficit sol,
id. N. D. 1, 31, 87; 2, 20, 52:longam viam,
id. Sen. 2, 6:celeritate incredibili longissimas vias,
Suet. Caes. 57.—Rarely of space occupied:tecta facturi, ut mille passuum conficiatur,
Cic. Att. 4, 16, 8 (14).—Trop.1.In gen., to produce, cause, make, bring about, effect:2.sollicitudines mihi,
Ter. And. 4, 1, 26:geminas nuptias,
id. ib. 4, 1, 50; cf.:aliquid mali gnato,
id. Heaut. 5, 3, 1:pacem,
id. ib. 5, 2, 45:motus animorum,
Cic. de Or. 2, 79, 324.—With two accs.:animum auditoris mitem et misericordem,
Cic. Inv. 1, 55, 106:reditum alicui,
to procure, id. Fam. 9, 13, 4.—Also absol., to be efficient, to accomplish a direct result, be an active cause (philos. t. t.):aliae causae ipsae conficiunt, aliae vim aliquam ad conficiendum afferunt,
Cic. Part. Or. 26, 93.—Of time, to complete, finish, end, spend, pass:3.cum sexaginta annos confecerit,
Cic. Tusc. 1, 38, 92:centum annos,
id. Or. 52, 176:diem,
Plaut. Trin. 3, 3, 78:tum denique judicetur beatusne fuerit, cum extremum vitae diem morte confecerit,
Cic. Fin. 3, 22, 76:annuum tempus,
id. Att. 15, 15, 4:omnem vitae suae cursum in labore corporis atque in animi contentione (just before: ut in amore et voluptatibus adulescentiam suam collocaret),
id. Cael. 17, 39:annuum munus,
id. Fam. 2, 12, 1:biennium,
id. Quint. 12, 40:suas horas (somnus),
Sil. 4, 89:aequinoctium,
Col. 2, 8, 2; cf.brumam,
id. 9, 14, 12; Plin. 18, 26, 63, § 232:commissum ac profligatum bellum,
Liv. 8, 25, 5; Flor. 2, 15, 2.—In philos. lang., to bring forward as proved, to show, deduce:II.conclusio est, quae ex eis quae ante dicta sunt, conficit, quid necessario consequatur,
Auct. Her. 4, 30, 41 fin.; Cic. Inv. 1, 31, 53; hence, conficior, to follow logically (from something), to be deduced; with ex:cum id perspicuum sit, quod conficiatur ex ratiocinatione,
Cic. Inv. 1, 40, 72; so Quint. 5, 14, 9; 5, 14, 22; 9, 4, 69; and absol., Cic. Inv. 1, 47, 87 al.—Transf., to diminish, lessen, weaken an object; to sweep away, destroy, kill, wear out, consume.A.Prop.:B.dentes intimi escas conficiunt,
grind, Cic. N. D. 2, 54, 134; so Liv. 2, 32, 10; Plin. 11, 37, 61, § 160; cf.cibos,
to digest, Cic. N. D. 2, 55, 137; Plin. 11, 37, 68, § 180 al.:ignes Conficerent vulgo silvas, arbusta cremarent,
Lucr. 1, 905; cf.:conficere, omnia igni, frigore,
id. 1, 536:patrimonium suum (corresp. with dissipare),
Cic. Fl. 36, 90:sapiens si fame ipse conficiatur... vir bonus, ne ipse frigore conficiatur, etc.,
id. Off. 3, 6, 29.—With acc. and inf.:ipse conficior venisse tempus cum possim, etc.,
Cic. Att. 10, 18, 3:nihil est opere et manu factum, quod non conficiat et consumat vetustas,
id. Marcell. 4, 11: quae vetustas est, quae vim divinam conficere possit? id. Div. 2, 57, 117.—In part. perf.: sicut fortis equus... senio confectu' quiescit, impaired, weakened, Enn. ap. Cic. Sen. 5, 14;and so very freq.: confectus senectute,
Cic. Rab. Perd. 7, 21:aetate,
Sall. J. 9, 4; Cat. 68, 119:aevo,
Verg. A. 11, 85:senectā, Ov M. 6, 37: cum corporis morbo tum animi dolore,
Cic. Mur. 40, 86; cf. id. Fin. 1, 12, 41; id. Att. 11, 11, 1:multis gravibusque vulneribus,
Caes. B. G. 2, 25; 3, 5; Sall. J. 60, 7:curā,
Ter. And. 2, 1, 4:dolore,
Cat. 65, 1.—Without abl.:ut fessos confectosque aggrediantur,
exhausted, Liv. 1, 23, 9; cf.:confectus et saucius,
Cic. Cat. 2, 11, 24:artus,
Lucr. 3, 947:ego te hic hac offatim conficiam,
to cut in pieces, Plaut. Truc. 2, 7, 52:Athenienses,
to subdue, Nep. Lys. 1, 1; so,provinciam,
Cic. Inv. 2, 37, 111; Liv. 26, 21, 2; 28, 28, 7; 40, 28, 8; 41, 12, 3; cf. Cic. Imp. Pomp. 10, 28; Liv. 27, 5, 3; 40, 35, 4:duos hostium exercitus,
id. 2, 40, 13:me (sica illa) paene confecit,
killed, Cic. Mil. 14, 37:alterum Curiatium,
Liv. 1, 25, 10; cf.saucium,
id. 42, 16, 1:Caligulam vulneribus triginta,
Suet. Calig. 58:maximam vim serpentium (ibes),
Cic. N. D. 1, 36, 101;so of the killing of animals,
Suet. Claud. 21; id. Dom. 19; Lampr. Com. 13 al.; cf. confector, II.;and in mal. part.,
Suet. Ner. 29 (v. the passage in its connection).—Trop.:III.conficere aliquem verbis,
Plaut. Ps. 1, 5, 49:(captivos) omnibus notis ignominiisque,
Liv. 22, 61, 9:lectio non cruda sed multa iteratione mollita et velut confecta,
Quint. 10, 1, 19:sidus confectum,
its influence has ceased, it has set, Plin. 16, 23, 36, § 87; 18, 25, 57, § 207.—In gen., to prepare, provide, procure, to bring together, = colligo:virginem, Quam amabat, eam confeci sine molestiā,
Ter. Eun. 5, 4, 6 Ruhnk.; so,centurias,
to secure their votes, Q. Cic. Pet. Cons. 5, 18; cf.:suam tribum necessariis suis,
Cic. Planc. 18, 45:hortos mihi,
id. Att. 12, 37, 2:bibliothecam,
id. ib. 1, 7 fin.:exercitum difficili rei publicae tempore,
id. Imp. Pomp. 21, 61:exercitus maximos,
id. Att. 8, 11, 2; cf.:armata milia centum,
Caes. B. G. 2, 4:(serpentum) magnam multitudinem (just before, colligere),
Nep. Hann. 10, 5:erat ei de ratiunculā apud me pauxillulum nummorum, id ut conficerem: confeci,
Ter. Phorm. 1, 1, 4:permagnam pecuniam ex illā re,
Cic. Verr. 2, 1, 52, § 138; cf.:conficiendae pecuniae rationes,
id. Fl. 9, 20.—Hence, confĭcĭ-ens, entis, P. a. (acc. to I.), effecting, causing, producing, efficient (rare, and only in Cic.):causae,
Cic. Part. Or. 26, 93: corporis bonorum conficientia (tha tôn agathôn poiêtika), productive of physical good, id. Fin. 5, 27, 81 Madv.:civitas conficientissima litterarum,
very carefully noting down every thing, id. Fl. 19, 44. -
18 declaro
dē-clāro, āvi, ātum, 1, v. a., to make clear, plain, evident (by disclosing, uncovering), to show, manifest, declare, etc., apophainô (class.; most freq. in the trop. sense). For syn. cf.: monstro, demonstro, probo, confirmo, ostendo, ostento, significo, indico, defero; exsisto, appareo, eluceo. —I.Lit.A.In gen.:B.praesentiam saepe divisuam declarant, ut et apud Regillum.... Castor et Pollux ex equis pugnare visi sunt, Cic. N: D. 2, 2, 6: dentibus (cervorum) senecta declaratur,
Plin. 8, 32, 50, § 116:ducis nave declarata suis,
Nep. Hann. 11, 2.—In pub. law lang., t. t., to announce any one in public session as elected to an office (esp. that of consul), to declare or proclaim publicly:II.ejusdem hominis voce et declaratus consul et defensus,
Cic. Mur. 1, 2 (for which shortly before, L. Murenam consulem renunciavi); cf. id. ib. 2, 3;so consulem,
id. Agr. 2, 2, 4; id. Rep. 1, 15; Sall. C. 24; id. J. 27, 4; Liv. 24, 9 et saep.:declaratus rex Numa de templo descendit,
id. 1, 18 fin.; 1, 46:consulem, praetorem,
id. 9, 40 fin.:tribunatum militarem,
Sall. J, 63, 4: Suet. Caes. 80:victorem magnā praeconis voce Cloanthum Declarat,
Verg. A. 5, 245. —Trop., to make clear to the mind, to manifest, demonstrate, prove, show, explain:(α).cum tot signis eadem natura declaret quid velit, tamen, etc.,
Cic. Lael. 24.—Constr. with acc., acc. and inf., a relat. clause, or absol.With acc.:(β).volatibus avium et cantibus declarari res futuras putant,
Cic. Div. 1, 1, 2; cf. id. ib. 1, 56; id. N. D. 2, 65, 163:ipsa consolatio litterarum tuarum declarat summam benevolentiam,
id. Fam. 5, 13, 1:declarant gaudia vultu, * Catull. 64, 34 et saep.: propriam cujusque (generis juris civilis) vim definitione,
Cic. de Or. 1, 42, 190: nullum (verbum) inveniri potest, quod magis idem declaret Latine, quod Graece hêdonê, quam declarat voluptas, id. Fin. 2, 4, 13; cf.in like manner of the meaning of words,
id. ib. 3, 4, 14; id. Or. 22, 73; id. de Or. 3, 13, 49:verba ipsa per se declarant intellectum,
Quint. 8, 3, 83:quae (litera C.) inversa mulierem declarat,
Quint. 1, 7, 28.—With acc. and inf.:(γ).hominem catum eum esse declaramus,
Plaut. Ps. 2, 3, 16; Lucr. 1, 366; 6, 468:quod plurimis locis perorationes nostrae voluisse nos atque animo contendisse declarant,
Cic. Or. 62, 210; Quint. 8 prooem. § 15 et saep.—With a relative clause:(δ).quae cujusque ingenium ut sit declarat maxume,
Ter. Heaut. 2, 3, 43:ut matres familiae eorum sortibus et vaticinationibus declararent, utrum, etc.,
Caes. B. G. 1, 50, 4:qui declaravit quanti me faceret,
Cic. Att. 6, 1, 10: cf. Sall. J. 24, 7 et saep.—Absol.:ut ratio declarat eorum, qui, etc.,
Lucr. 5, 693:declarant illae contiones,
Cic. Mil. 5, 12 al. -
19 ecfacio
ef-fĭcĭo ( ecfacio), fēci, fectum, 3 ( perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).I.In gen.(α).With acc.:(β).male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat,
Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2:magna facinora,
Plaut. Ps. 2, 1, 16; so,facinora,
Cic. Phil. 2, 42, 109; cf.opus,
id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.:pontem,
id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.:ligneas turres, tormenta,
id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.:castella,
id. ib. 3, 44, 3:panes ex hoc (genere radicis),
id. ib. 3, 48, 3:sphaeram (Archimedes),
Cic. Rep. 1, 17:columnam,
id. Verr. 2, 1, 56 et saep.:Mosa insulam efficit Batavorum,
Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.:portum (insula),
id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160:magnum numerum cratium, scalarum, etc.,
Caes. B. G. 7, 81, 1:aliquid dignum dono deorum,
Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120:civitatem,
id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32:varios concentus, septem sonos,
id. ib. 6, 18:magnas rerum commutationes,
Caes. B. C. 3, 68, 1:tantos progressus,
Cic. Brut. 78, 272:clamores et admirationes in bonis oratoribus,
id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.:XIII. cohortes,
Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.:delectu habito duas legiones,
id. ib. 1, 31, 2:unam ex duabus (legionibus),
id. ib. 3, 89, 1:ad duo milia ferme boum,
Liv. 22, 16 et saep.:lepide meum officium,
Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.:nostra munia,
id. Stich. 5, 4, 13:munus,
Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16:nuptias alicui,
Ter. And. 3, 4, 16:aurum alicui,
Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23:hanc mulierem tibi,
Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.:quod a Curione effeceram,
had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10:amor mores hominum moros et morosos ecficit,
Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.:fortuna eos efficit caecos, quos complexa est,
Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.:hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit,
id. ib. 1, 38, 6:aliquem consulem,
Cic. Lael. 20, 73:aliquem dictatorem,
id. Att. 15, 21; cf.also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit,
Caes. B. G. 4, 1, 9; and:id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant,
id. B. C. 3, 48, 1.—With ut:(γ).eniti et efficere, ut, etc.,
Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.:hoc si efficiam plane, ut, etc.,
Plaut. Mil. 3, 3, 62:si id efficere non posset, ut, etc.,
Caes. B. G. 5, 50, 3:neque polliceor me effecturum, ut, etc.,
Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut:effice, di coëamus in unum,
Ov. F. 3, 683.—With ne (rare):(δ).efficio ne cui molesti sint publicani,
Cic. Att. 6, 1, 16:qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat,
id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6:efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas,
Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.:aliquem or aliquid, ne, etc.,
ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, [p. 630] 29; so with quo magis:(ε).saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit,
Liv. 2, 60, 1.—With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.):(ζ).vehementer efficit ea coire, etc.,
Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—Absol. (freq. and class.):II.si effecero, Dabin' mihi argentum?
Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.:se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre,
Cic. Rep. 5, 3.In partic.A.In econom. lang., to produce, bear, yield:B.(ager Leontinus) plurimum efficit,
Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.:ager efficit cum octavo, cum decumo,
id. ib. 2, 3, 47:si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant,
Col. 3, 3, 3:cum matres binae ternos haedos efficiunt,
id. 7, 6, 7.— Transf. to persons:liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur,
i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin. —Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum:C.ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt,
Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before:nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam),
Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.):1.quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales,
id. Tusc. 1, 31 fin. —In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something):ita efficitur, ut omne corpus mortale sit,
id. N. D. 3, 12, 30:ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse,
id. Tusc. 3, 5, 25; cf.:ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura,
id. Rep. 3, 11:quid igitur efficitur?
what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,effĭcĭens, entis, P. a.A.Adj., effecting, effective, efficient. —In philos. lang.:B.proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis,
Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so,voluptatis (virtus),
id. ib. 3, 33; cf.:ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum,
id. Fin. 2, 7, 21; and:(causae) efficientes pulcherrimarum rerum,
id. Univ. 14 fin. —* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter):2.ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat,
Cic. Fat. 15, 34.—effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.A.Effected, completed:B.una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae,
Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.:aliquid nitidius atque effectius,
Quint. 12, 10, 45.—Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf.a.res,
id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. — Adv.: effecte.Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—b. -
20 effectum
ef-fĭcĭo ( ecfacio), fēci, fectum, 3 ( perf. subj. effexis, Plaut. As. 3, 5, 63; id. Poen. 1, 3, 19; inf. pass. ecfiĕri, id. Pers. 5, 1, 9; Lucr. 6, 761), v. a., to make out, work out; hence, to bring to pass, to effect, execute, complete, accomplish, make, form (very freq. in all periods and sorts of writing).I.In gen.(α).With acc.:(β).male quod mulier facere incepit, nisi id ecficere perpetrat,
Plaut. Truc. 2, 5, 12 sq.; cf. id. Pers. 5, 1, 9; Caes. B. C. 1, 36 fin.; 1, 61, 2:magna facinora,
Plaut. Ps. 2, 1, 16; so,facinora,
Cic. Phil. 2, 42, 109; cf.opus,
id. ib. 4, 1, 6; Plaut. Truc. 5, 17; Caes. B. G. 4, 18, 1; 7, 35, 4 et saep.:pontem,
id. ib. 6, 6, 1; id. B. C. 1, 40, 1; 1, 62 fin.:ligneas turres, tormenta,
id. ib. 3, 9, 3; 3, 39 fin.:castella,
id. ib. 3, 44, 3:panes ex hoc (genere radicis),
id. ib. 3, 48, 3:sphaeram (Archimedes),
Cic. Rep. 1, 17:columnam,
id. Verr. 2, 1, 56 et saep.:Mosa insulam efficit Batavorum,
Caes. B. G. 4, 10, 2; id. ib. § 4; id. B. C. 3, 40, 4; cf.:portum (insula),
id. ib. 3, 112, 2; Verg. A. 1, 160:magnum numerum cratium, scalarum, etc.,
Caes. B. G. 7, 81, 1:aliquid dignum dono deorum,
Cic. Rep. 3, 3; cf. id. de Or. 1, 26, 120:civitatem,
id. Rep. 2, 30; cf. id. ib. 3, 32:varios concentus, septem sonos,
id. ib. 6, 18:magnas rerum commutationes,
Caes. B. C. 3, 68, 1:tantos progressus,
Cic. Brut. 78, 272:clamores et admirationes in bonis oratoribus,
id. de Or. 1, 33, 152; id. Q. Fr. 3, 1, 3 et saep.:XIII. cohortes,
Caes. B. C. 1, 15, 5; cf.:delectu habito duas legiones,
id. ib. 1, 31, 2:unam ex duabus (legionibus),
id. ib. 3, 89, 1:ad duo milia ferme boum,
Liv. 22, 16 et saep.:lepide meum officium,
Plaut. Truc. 4, 2, 1 sq.; cf.:nostra munia,
id. Stich. 5, 4, 13:munus,
Cic. Rep. 1, 46 fin.; id. Leg. 1, 5, 16:nuptias alicui,
Ter. And. 3, 4, 16:aurum alicui,
Plaut. Bacch. 2, 2, 55; cf. id. Poen. 1, 1, 57; Ter. Heaut. 3, 3, 23:hanc mulierem tibi,
Plaut. Ps. 1, 1, 110 et saep.:quod a Curione effeceram,
had procured, obtained, Cic. Att. 10, 10:amor mores hominum moros et morosos ecficit,
Plaut. Trin. 3, 2, 43.—With two accs.:fortuna eos efficit caecos, quos complexa est,
Cic. Lael. 15, 54; id. Off. 1, 1, 2; id. Rep. 2, 42; Caes. B. G. 3, 24 fin. et saep.; cf.:hunc (montem) murus circumdatus arcem efficit,
id. ib. 1, 38, 6:aliquem consulem,
Cic. Lael. 20, 73:aliquem dictatorem,
id. Att. 15, 21; cf.also: quae res immani corporum magnitudine homines efficit,
Caes. B. G. 4, 1, 9; and:id (genus radicis) ad similitudinem panis efficiebant,
id. B. C. 3, 48, 1.—With ut:(γ).eniti et efficere, ut, etc.,
Cic. Lael. 16, 59; id. Rep. 1, 20; 3, 31; Caes. B. G. 2, 5, 5; 2, 17, 4 et saep.; cf.:hoc si efficiam plane, ut, etc.,
Plaut. Mil. 3, 3, 62:si id efficere non posset, ut, etc.,
Caes. B. G. 5, 50, 3:neque polliceor me effecturum, ut, etc.,
Cic. Rep. 1, 24 fin. —Ellips. of ut:effice, di coëamus in unum,
Ov. F. 3, 683.—With ne (rare):(δ).efficio ne cui molesti sint publicani,
Cic. Att. 6, 1, 16:qui efficiant, ne quid inter privatum et magistratum differat,
id. Rep. 1, 43, 67; id. Fin. 4, 4, 10; Liv. 8, 7, 6:efficiam, posthac ne quemquam voce lacessas,
Verg. E. 3, 51; Dig. 3, 3, 78; cf.:aliquem or aliquid, ne, etc.,
ib. 19, 2, 35; Quint. 3, 6, 102; 8, 3, 20.—With quominus (very seldom), Lucr. 1, 977; Quint. 11, 1, 48; Dig. 49, 14, [p. 630] 29; so with quo magis:(ε).saevitia collegae quo is magis ingenio suo gauderet effecit,
Liv. 2, 60, 1.—With obj. acc. and inf. (very rare, and not ante-Aug.):(ζ).vehementer efficit ea coire, etc.,
Vitr. 2, 6; Dig. 38, 2, 14, § 8; 47, 11, 10.—Absol. (freq. and class.):II.si effecero, Dabin' mihi argentum?
Plaut. Ps. 1, 5, 121; cf. id. ib. 4, 1, 39 sq.; 4, 8, 5; id. Pers. 1, 3, 87; Caes. B. G. 7, 26, 2 et saep.:se a scientiae delectatione ad efficiendi utilitatem referre,
Cic. Rep. 5, 3.In partic.A.In econom. lang., to produce, bear, yield:B.(ager Leontinus) plurimum efficit,
Cic. Verr. 2, 3, 63 fin.; cf.:ager efficit cum octavo, cum decumo,
id. ib. 2, 3, 47:si (vineae) centenos sestertios in singula jugera efficiant,
Col. 3, 3, 3:cum matres binae ternos haedos efficiunt,
id. 7, 6, 7.— Transf. to persons:liciti sunt usque eo, quoad se efficere posse arbitrabantur,
i. e. to make a profit, Cic. Verr. 2, 3, 33 fin. —Of numbers, to make out, yield, amount to a certain sum:C.ea (tributa) vix, in fenus Pompeii quod satis sit, efficiunt,
Cic. Att. 6, 1, 3 (cf. shortly before:nec id satis efficit [al. efficitur] in usuram menstruam),
Plin. 6, 33, 38, § 206; cf. ib. § 209; Col. 5, 2, 6; 8 sq.—In philos. lang., to make out, show, prove (with acc. and inf., ut, ne, or absol.):1.quod proposuit efficit, Cic. Par. prooem. § 2: in quibus (libris) vult efficere animos esse mortales,
id. Tusc. 1, 31 fin. —In the pass. impers.: efficitur, it follows (from something):ita efficitur, ut omne corpus mortale sit,
id. N. D. 3, 12, 30:ex quo efficitur, hominem naturae obedientem homini nocere non posse,
id. Tusc. 3, 5, 25; cf.:ex quo illud efficitur, ne justos quidem esse natura,
id. Rep. 3, 11:quid igitur efficitur?
what follows from that? id. ib. 3, 12.—Hence,effĭcĭens, entis, P. a.A.Adj., effecting, effective, efficient. —In philos. lang.:B.proximus est locus rerum efficientium, quae causae appellantur: deinde rerum effectarum ab efficientibus causis,
Cic. Top. 14 fin.; cf. id. Ac. 1, 6, 24; id. Fin. 3, 16, 55; id. Div. 1, 55, 125; id. Fat. 14, 33; Quint. 5, 10, 86. —Subst., with gen.: virtus efficiens utilitatis, the producer = effectrix, Cic. Off. 3, 3, 12; so,voluptatis (virtus),
id. ib. 3, 33; cf.:ea, quae sunt luxuriosis efficientia voluptatum,
id. Fin. 2, 7, 21; and:(causae) efficientes pulcherrimarum rerum,
id. Univ. 14 fin. —* Adv.: effĭcĭenter, efficiently (for which in the post-Aug. per., efficaciter):2.ut id ei causa sit, quod cuique efficienter antecedat,
Cic. Fat. 15, 34.—effectus, a, um, P. a., worked out, i. e.A.Effected, completed:B.una (materia) diligenter effecta plus proderit quam plures inchoatae et quasi degustatae,
Quint. 10, 5, 23; cf. id. 5, 13, 34; 8, 3, 88.—In the comp.:aliquid nitidius atque effectius,
Quint. 12, 10, 45.—Effected, in philos. lang. (opp. causa efficiens), Cic. Top. 18; cf.a.res,
id. ib. 4; 14 fin.; and subst.: effectum, i, n., an effect, id. ib. 3; Quint. 6, 3, 66; 5, 10, 94. — Adv.: effecte.Effectively, in fact, Mart. 2, 27, 3; Amm. 16, 5, 7.—b.
См. также в других словарях:
Make — (m[=a]k), v. i. 1. To act in a certain manner; to have to do; to manage; to interfere; to be active; often in the phrase to meddle or make. [Obs.] [1913 Webster] A scurvy, jack a nape priest to meddle or make. Shak. [1913 Webster] 2. To proceed;… … The Collaborative International Dictionary of English
Show Boat — Infobox Musical name = Show Boat boxwidth = 21em image size = 0 caption = Window card for the 1994 revival music = Jerome Kern lyrics = Oscar Hammerstein II book = Oscar Hammerstein II basis = Edna Ferber s 1926 novel Show Boat productions=1927… … Wikipedia
Make Me a Millionaire — title card. Format Game/Lottery Show Created by J.D. Roth … Wikipedia
Make It or Break It — intertitle Genre Drama Format Teen/family drama … Wikipedia
Make Me Famous, Make Me Rich — Format Game show Presented by David McCreary Country of origin United States No. of episodes 52 Production … Wikipedia
show — [shō] vt. showed, shown or showed, showing [ME schewen < OE sceawian, akin to Ger schauen, to look at < IE base * (s)keu , to notice, heed > L cavere, to beware, OE hieran, to HEAR] 1. to bring or put in sight or view; cause or allow to… … English World dictionary
Make Me a Supermodel (Australian TV series) — Make Me a Supermodel Genre Reality Presented by Jennifer Hawkins(Season 1) Tyson Beckford (Season 1) … Wikipedia
Make Me a Supermodel (season 2) — Make Me a Supermodel Season 2 Format Reality Starring Tyson Beckford Nicole Trunfio Country of origin … Wikipedia
Make (magazine) — Make Editor in Chief Mark Frauenfelder Categories Do it yourself (DIY) Frequency Quarterly Founder Dale Dougherty First issue January 2005 Company … Wikipedia
Make Me Smile (Come Up and See Me) — Single by Steve Harley Cockney Rebel from the album The Best Years of Our Lives B side Another Journey … Wikipedia
Make Me a Supermodel (UK TV series) — Make Me a Supermodel Make Me a Supermodel logo. Genre Fashion, Reality Starring Fearne Co … Wikipedia